Namaszczenie chorych jest sakramentem umocnienia i pociechy dla osób dotkniętych chorobą lub podeszłym wiekiem. Nie jest to „ostatnie namaszczenie” w znaczeniu tylko przed śmiercią, ale dar Ducha Świętego dla tych, którzy zmagają się z cierpieniem, lękiem, słabością. Chrystus w tym sakramencie umacnia chorego, daje pokój serca, przebacza grzechy (jeśli chory nie może się wyspowiadać) i pomaga przyjąć chorobę w wierze.

Kościół zachęca, aby nie odkładać przyjęcia tego sakramentu na ostatnią chwilę, ale prosić o niego, gdy choroba się przedłuża, stan zdrowia się pogarsza lub człowiek jest w podeszłym wieku.

Wezwanie kapłana do chorego
W razie choroby lub zagrożenia życia prosimy o kontakt z parafią, aby kapłan mógł odwiedzić chorego:
– udzielić sakramentu pokuty (jeśli to możliwe),
– udzielić namaszczenia chorych,
– przynieść Komunię Świętą (Wiatyk).

W miarę możliwości warto przygotować: stół przykryty obrusem, krzyż, świece oraz wodę święconą.